ساغر شکسته

من بودم و یه دنیا تنهایی . . . یه دختری که نمیدونست از این همه تنهایی به کجا پناه ببره . یه دفعه

قدمش افتاد به یه دنیای مجازی . خواست برای خودش یه خونه بسازه که شاید از تنهایی در بیاد .

یه کوله پشتی خرید و رو سر در خونش تابلو زد : : : : :

خیلی نگذشته بود که با چند تا مهمون جدید و ناخونده خوشحالیه بی نهایتی وجودشو گرفت . . .

اما دخترک یاری نداشت و همه ی حرفاش و دلتنگیاش برای یار خیالیش بود . می خواست پیداش کنه

شب تا صبح رو به امید اینکه واقعی بشه و یکبار اونو از تویه قاب خیال دلش تماشا نکنه میگذروند . . .

حاضر بود تموم سکوت شباشو بده تا یه بار ببینتش . . . تموم فکرش بود . با خودش قسم خورده بود اگه

پیداش کنه پیمان تنهاییشو با فرمانروای دشت سکوت بشکنه . . . و دریچه ی قلبشو به روش وا کنه . . .

تا اینکه روزها گذشتن و اون پیداش شد . همونی که آرزوشو داشت . . . اونا عاشق هم شدن . . .

بعد از یه مدتی مجبور شدن کوله پشتیشونو ببندنو یه خونه ی جدید بگیرن . آخه کوله پشتیشون از

عشق پره پر شده بود . اونا میخواستن همه بدونن که عشقشون واقعیه . . .

برا همین اسم خونه ی جدیدشون و گذاشتن : : :: :: : : (¸.•دل اشتباه نمیکنه¸.•*´¨)

حالا اونا هم شدن دو نفر از هزاران هزار مسافر جاده ی عشق . . .

نوشته شده توسط پرستو در جمعه شانزدهم فروردین 1387 ساعت 12:45 موضوع | لینک ثابت

   سلام قشنگم ، فردا روز تولدته بزرگ شدیاااااااااااااا تو بزرگ شدی و من کوچیک دارم پا به پای شمع

   تولدت قطره قطره آب میشممممم ، منت سر تقویمامون گذاشتی زمستان رو خجالت دادی ، بهمن

   رو سرافراز کردی و سوم رو تا ابد شرمنده ی خودت کردی و بقیه ی سیصد و شصت و چهار روز رو

   حسرت به دل یک رویداد نقره ای گذاشتی حسین من اینجا به احترام روز تولد تو یه شمعدون خالی

   و یک شمع جدا جدا درحال سوختنند حسین عزیزم تولدت مبارک . . . من امروز به نیت گام نهادن تو

   به بیست و یکمین بهار زندگی بیست و یکبار خدای برگهای مسافر زمستانی را سجده میکنم . . . و

   بیست و یکبار به روی رهگذران خسته لبخند میزنم و بیست و یک هزار بار آه میکشم . . .

                                          کسی که بیست و یک سال آینده هم همین قدر دوستت دارد . . .

          خیلی ساده : زیباااااااااا تولدت مبارک . . .

نوشته شده توسط پرستو در سه شنبه دوم بهمن 1386 ساعت 15:12 موضوع | لینک ثابت

فرا رسیدن ماه محرم به عزاداران و عاشقان حضرتش تسلیت باد . . .

محرم، ماه ايثار و از جان گذشتگی است! ماه عشق و شور و فریاد است! ماه سرافرازی بر فراز نیزه

هاست!ماه آمیختن با خون و آمیختن عشق است.

 
                                                                                   سلام بر حسین (ع)

همزمان با اولین روز محرم جلوه های زیبای معنوی حال و هوای مختلف کشور را دگرگون کرده است !

 هر چند که عاشقان اباعبدالله حسین (ع) از چند روز قبل در سراسر کشور به استقبال محرم رفته اند

اما از چهارشنبه شب حضور عزاداران در مساجد و تکایا پر رنگ تر و پر شورتر شده است . . . !

نوشته شده توسط پرستو در جمعه بیست و یکم دی 1386 ساعت 16:38 موضوع | لینک ثابت

               اشک چشمانم اگر جاری بود رنگ رخسار تو را می دیدم

                                                                این چه بازی بزرگیست که با این همه تکرار

               همچنان در دل دریای رخم جا داری

                                                                و به بد نامی اشک روی گونه های من غلطانی

               ای سپیده همه بیدار شوند روی این ساحل خواب آلوده

                                                                مگر این من که ز هجر تو زمین گیر شدم

               من اگر نالیدم درد دوری تو را می دیدم

                                                                  حال چه نالم که دگر نیست نه این فاصله ها

               کاش همان فاصله ها باقی بود ، حالا که دگر فاصله ها رفته اند

                                                                    نیست حرفی شاید این اخر آن بازی بود

     همین روزها خواهید دید در میان همین سطور در هم ریخته خواهم شکست ، زندگی کاش خواب

     می رفت فقط یک لحظه ، گاهی در ابعاد یک جمله چنان متمرکز میشوم که صدای در هم ریختن

     شیشه های قلبم دلها را می لرزاند ، چنان آه برآوردم که شیشه های مزگانت را نم گرفته کنم ،

     مبادا بغضم را ببینی ازرده شوی  .  .  .

نوشته شده توسط پرستو در جمعه بیست و سوم آذر 1386 ساعت 11:59 موضوع | لینک ثابت

     میدونم . . . خوب هم میدونم که دیگه تکراری شده قصه ی من گمشده و این دلتنگی ها ! اما گاهی آنقدر

    دلتنگی هایت زیاد میشوند که اختیارت را به باد میدهند و قلمت را به دست . . . حالا تو هم اگه نخواستی

    نخوان . . .  او هم که باید بخواند نخوانده میداند . . . من هم که اگر می نویسم چه کنم که محکومم و معتاد

    نوشتن . . . ! " می آمدم و مینشستم اینجا ـ بی تاب ـ و صدایت میزدم . می آمدی مینشستی اینجا حرف .

    . .  حرف که نمیزدی فقط گوش میکردی و تپش های این قلب آروم و مطمئن میشد !

    اما حالا اغلب شبها که ساعتی مانده تا اذان ـ که نخوابیده ام تا سحر ـ رو به این آسمان که با بی خیالی ـ

    نگویم با بی شرمی ـ که ماهش را به رخم میکشد نگاه میکنم انگار که بخواهم تموم دلتنگی هایم را بر سرش

    فریاد بزنم . . . اما نه ، سکوت میکنم خودت که میدونی آدم گاهی موظف میشود به سکوت و رضا !

   باز هم امروز بهت زده و حیران در وسط اتاق می ایستم ، چه سکوت غمباری ! پارچه های سیاه روی دیوارها

   و گلهای خشک و پژمرده ، خبر از فصل جدایی و نیستی میدهد . دیگر کسی نیست که مرا با نگاهش بدرقه

   کند . . . و من دوباره به خودم می آیم !

نوشته شده توسط پرستو در جمعه هجدهم آبان 1386 ساعت 19:43 موضوع | لینک ثابت

چه اشکالی داره آدم حس دخترانه داشته باشه ؟

نمیدونم چرا ؟ اما خوشم نمیاد از آدمایی که فطرت و نیاز و اصل خودشونو انکار میکنن .

هیچکس تافته ی جدا بافته نیست ، همه یه وقتایی تو زندگیشون خوشحالن یه وقتا غمگین و ناامید ، یه وقتا به محبت

کردن نیاز دارن و یه وقتا به محبت دیدن ، حتی یه وقتا هوس میکنن که مث دوران بچگی سوار تاب بشن و یا با شیطنت

از بالای سرسره همدیگه رو هل بدن ، حتی اگه خیلی هم خطرناک باشه .

هممون همینیم پس چرا اینقد تظاهر  ؟

من نمیخوام فرشته باشم ولی سعی میکنم آدم باشم .

دلم نمیخواد کسی وارد زندگیم بشه و همه ی افکار و عقایدم رو زیر سوال ببره ، این بی کس شرف داره به اون زندگی که

صبح تا شب تو رو بخاطر احساست محکوم کنه ؟ ذوق داشتن یک گل سر ، هیجان شروع یک سفر ، هیچکدوم اینا از شعور

و انسانیت آدما کم نمیکنه . هنر اینه که اونقدر دیدت باز باشه که حتی کوچیکترین نعمت ها و خوشی ها برات لذت بخش

باشه . . . شاید همین باشه ! ! ! اما چرا ؟ چرا بعضی از آدما با انکار اصل خودشون اینطوری با احساساتمون بازی میکنن ؟

شاید دلیلش گمراهی ما باشه . . . همین ، فقط همین !!!

                                        ای مسافر غریب ، در دیار خویشتن                                       با تو آشنا شدم ، با تو در همین مسیر

نوشته شده توسط پرستو در جمعه بیست و هفتم مهر 1386 ساعت 10:56 موضوع | لینک ثابت

روزگاری بود که برای اومدنت لحظه شماری میکردم . . .

گریه میکردم و غصه میخوردم . . .

صدات تنها صدایی بود که در گوشم میشنیدم . . .

و چشات زیباترین نقاشی دنیا . . .

اما . . . هرچه منتظر شدم نیومدی . . . و حال وضع فرق کرده . . .

دیگه با اومدنت افتاب هم طلوع نخواهد کرد . . .

با اومدنت همه چیز بهم میریزد . . .

زمین به خوابی ابدی فرو میرود . . .

ستاره ها می میرند . . .

گل ها پژمرده میشوند . . .

و من . . .

در این رویای زشت غرق میشوم . . .

پس نیا ، چرا که با اومدنت اینا رو هم از من میگیری . . . !

هرگز نیا !!!

اگه روزگاری تو رو از دست دادم نمیخوام در این روز بقیه رو هم از دست بدم . . .

نوشته شده توسط پرستو در چهارشنبه بیست و هشتم شهریور 1386 ساعت 17:59 موضوع | لینک ثابت

شب بود روشنایی نبود حتی ستاره ای در آسمان دیده نمی شد...

ناگهان نوری چشمان عالمیان را مجذوب  خود نمود.

من نفهمیدم آن نور چیست و از کجا سرچشمه می گیرد ولی هر چه ثانیه ها می گذشتند آن نور خیره

کننده تر می شد . کمی دقت کردم که ناگهان فرشتگان را در میان یافتم.

از آنان پریسدم این نور خیره کننده چیست؟ که بینا را نا بینا می کند؟

آنان گفتند فرشته ای متولد شد.

متعجب باری دیگر به آسمان نگاه کردم نقاطی براق در میان چادر سیاه شب به چشم میخورد. من خیال

کردم آنان ستارگانند که چشمک زنان سوسو می کنند.

اما در همان زمان بود که فرشته ای به من گفت:اینها برق چشمان اشک ریز ملائک است زیرا او را از

دست داده اند.

در آن لحظه برق چشمان من نیز دست به دست آسمان داد منتهی با یک تفاوت!

آنان از نعمت از دست دادن میگریستند و من از نعمت بدست آوردن .

گل همیشه بهارم ! فردا تولد آفتاب است . تولد زندگی .تولد عشق.تولد تو.رها شو  صدا شو  و فریاد بزن

دوستت دارم پس هستم.

با اینکه دقیقه ها فاصله بین من و توست ولی باز هم در کنار من و در قلب منی .با یک قلب شادو یک

بغل گل سرخ تولدت را عاشقانه تر از هر سال تبریک میگوییم.

تولدت مبارک یاس خوشبوی زندگی

نوشته شده توسط پرستو در جمعه نوزدهم مرداد 1386 ساعت 21:50 موضوع | لینک ثابت

تو کیستی پدر ؟

که در لی لانه های بومی من می وزی

                                            به لحن ابی دریا ؟

بگذار از دیوانگان

                که به خود نزدیک ترند بپرسم تو کیستی ؟

دلم گلدان ترک خورده ایست

                      که ارزوی رستن شب بوها در ان منجمد شدست

دلم خورشید پیریست

                         که سماع زمین

                                       در ان جوان می شود

بیا اماده شویم

                 شاید

                          همین الان دارد باران می بارد .

هجوم زمستان

           میکده ی رگ هایت را منجمد کردست

پدر !

        در کدام سینه

                     با کدام افتاب باریده ای

                                       که لحظه هایم به پایت نمی رسند ؟

نوشته شده توسط پرستو در جمعه پنجم مرداد 1386 ساعت 16:58 موضوع | لینک ثابت

بهترین موسیقی زندگی من تپش قلب توست

اگر باغ چشمانت برای دنیا یکیست برای من تموم زیباییهاست

زیباترین لحظه هایم را به پای ساده ترین دقایقت خواهم ریخت

تا بدونی عاشق ترین پروانه ی عالم هستم . با دیدن چهره ی

اروم و لبخند زیبایت به

. . . خوشبختی می رسم

روز تولد تو بهونه ایست تا دوباره بنویسم

                                   . . . دوست دارم . . .

  روزی که تو به دنیا اومدی همه جا داشت بارون میومد ولی اون روز

  ابرا گریه نمی کردن بلکه اونا فرشته ها بودن که اشک می ریختن

                   چون یکی از بهتریناشونو از دست داده

                                         بودن

                    . . . رضوان جون تولدت مبارک . . .

نوشته شده توسط پرستو در چهارشنبه بیستم تیر 1386 ساعت 11:27 موضوع | لینک ثابت